Nintendo, Game Boy, Nintendo DS ve Nintendo Switch gibi büyük başarıların yanında bazı ciddi donanım başarısızlıkları da yaşadı. GameCube, altıncı konsol neslinde PlayStation 2 ve Xbox’ın arkasında kaldı; Wii U ise kafa karıştırıcı donanımı, yetersiz pazarlaması ve karışık tepkiler alan oyunlarıyla şirketin zorlu dönemlerinden birini temsil etti. Buna rağmen Nintendo tarihinin ticari açıdan en başarısız konsolu bu iki sistemden biri değil, 1990’ların ortasında satışa çıkan Virtual Boy oldu.
Virtual Boy bir yılını bile dolduramadı
Virtual Boy, televizyona bağlanan ev konsollarından ve elde kullanılan taşınabilir cihazlardan farklı, ikisinin arasında kalan sıra dışı bir tasarıma sahipti. Stand üzerinde duran dürbün benzeri gövdesi, her göze ayrı görüntü göstererek stereoskopik 3D yanılsaması oluşturuyordu. Dönemi için dikkat çekici görünen bu teknoloji, tamamlanmamış hissi veren uygulaması nedeniyle çok sayıda sorunu beraberinde getirdi.
Nintendo, cihazı Japonya’daki çıkışından kısa süre sonra Ağustos 1995’te Kuzey Amerika’da satışa sundu. Kuzey Amerika’daki son Virtual Boy oyunu Tetris 3D, Mart 1996’da yayımlandı ve sistem bundan kısa süre sonra sessizce üretimden kaldırıldı. Avrupa’da ise hiç satışa çıkmadı. Nintendo’nun Haziran 1996 tarihli verilerine göre konsol yalnızca 770 bin adet sattı. Şirketin en az satan ikinci konsolu Wii U bile 13,6 milyon satışa ulaşmıştı.
Tasarımı uzun süreli kullanıma uygun değildi
Virtual Boy’un başlıca sorunlarından biri rahat bir oyun pozisyonu sunmamasıydı. Cihaz masaya yerleştirildiğinde oyuncunun yüzünü vizöre yaklaştırmak için öne eğilmesi gerekiyordu. Standın açısını değiştirmek veya uzanarak oynamak mümkün olsa da Nintendo cihaz için bir baş kayışı çıkarmadı.
Konsol, kumandanın arkasına takılan altı AA pille ya da isteğe bağlı priz adaptörüyle çalışıyordu. Çift yön tuşuna sahip kumanda bazı oyunlarda farklı kontrol seçenekleri sağlasa da A/B ile Start/Select düğmelerinin aynı biçimde tasarlanması kullanım sırasında karışıklık yaratabiliyordu. Vizöre bakarken düğmeleri kontrol etmek de kolay değildi. Tek kişilik kapalı yapı nedeniyle çevredeki insanların oyunu izlemesi veya kumandayı sırayla kullanması mümkün değildi.
Kırmızı-siyah ekran fiziksel rahatsızlık yarattı
Virtual Boy yalnızca kırmızı ve siyah görüntü üretiyordu. Nintendo’ya göre tam renkli ekran kullanılması üretim maliyetini aşırı artıracaktı. Ancak ekranın göze çok yakın olmasıyla birleşen sınırlı renk paleti, göz yorgunluğu ve baş ağrısı şikâyetlerine yol açtı. Salınan aynalarla LED çizgilerini yansıtan 3D sistemi bazı kullanıcılarda mide bulantısına da neden oldu.
Cihazın üstündeki ayar sürgüsü, aynalar arasındaki mesafenin kullanıcının gözlerine göre düzenlenmesini sağlıyordu. Bu ayarın yanlış yapılması rahatsızlığı artırabiliyordu. Nintendo, olası sorunların farkında olduğu için sisteme yaklaşık 15 dakikada bir mola verilmesini hatırlatan bir özellik ekledi.
Oyun kütüphanesi sistemi kurtaramadı
Virtual Boy’un oyunları da donanımın eksiklerini telafi edemedi. Spor, arcade ve bulmaca türlerine yoğunlaşan küçük kütüphanede Zelda, Metroid ve Kirby gibi önemli Nintendo markaları bulunmuyordu. Teleroboxer, Punch-Out!! benzeri dövüş ve bulmaca unsurları sunarken Mario’s Tennis, 3D efektlerini sergileyen ve Mario Tennis serisini başlatan oyun oldu. Virtual Boy Wario Land ise ön ve arka plan katmanları arasında geçiş yapılabilen yapısıyla sistemin en beğenilen yapımı olarak öne çıktı.
PlayStation’ın Virtual Boy’dan bir ay sonra, Eylül 1995’te Kuzey Amerika’da satışa çıkması da rekabeti zorlaştırdı. Nintendo, Eylül 2025’te Virtual Boy oyunlarını Nintendo Switch Online + Expansion Pack hizmetine ekledi. Switch veya Switch 2, karton aparata ya da orijinal cihazın replikasına yerleştirilerek 3D görüntü elde ediliyor. Ağustos 2026 güncellemesi kırmızı dışında renk seçimine izin verdi. Yıllık hizmet 50 dolar, replika 100 dolar ve karton model 25 dolar olarak fiyatlandırıldı. 3D efekt kapatılamadığı için oyunlar televizyonda oynanamıyor.
