Starfield oyuncularının oyunun çıkışından bu yana istediği kesintisiz gezegen inişleri, geliştirme aşamasındaki bir modun odağına yerleşti. Starfield Seamless Landing adlı proje, No Man’s Sky ve Star Citizen’daki gibi uzaydan gezegen yüzeyine kesintisiz geçiş sağlamayı amaçlıyor. Çalışmanın arkasında ise mesleği yazılımcılık olmayan Frederik Wessberg bulunuyor.
Kendi internet sayfasında Danimarkalı bir şarkıcı, söz yazarı ve ses mühendisi olarak tanıtılan Wessberg, yaklaşık altı aydır bu kişisel proje üzerinde çalışıyor. Başlangıçta küçük ve eğlenceli bir uğraş olarak gördüğü modun, gezegenlerin oyunda nasıl çizildiği nedeniyle düşündüğünden çok daha kapsamlı bir çalışma gerektirdiğini anlatıyor.
Gezegenlerin uzaydan görünümü yeniden oluşturuluyor
Wessberg’in teknik açıklamasına göre Starfield’ın standart sürümünde uzaydan görülen gezegenler sınırlı bir görsel yapıya sahip. Bir gezegenin görünümü temel olarak bir doku, bazı durumlarda hareketli bir bulut katmanı ve atmosferden oluşuyor. Oyunun izin verdiği mesafenin ötesine geçildiğinde bu yapının sınırları ortaya çıkıyor.
Gezegene fazla yaklaşmak, üç boyutlu bir yüzeye ulaşmak yerine düz bir dokunun içine girmek anlamına geliyor. Yaklaşma sürdükçe atmosferin görüntülenmesi de kaybolabiliyor. Bu nedenle Wessberg, kesintisiz inişi mümkün kılmak için gezegenlerin uzaydaki çizimini baştan, üç boyutlu olarak oluşturduğunu belirtiyor. Hedef, farklı irtifalarda ayrıntılı ve net bir görünüm sağlamak.
Bu sistemin temelinde oyunun kendi verileri yer alıyor. Wessberg, Starfield’ın oyuncuya doğrudan göstermediği fiziksel doğruluğundan yararlandığını söylüyor. Gezegenlerin biyom bilgileri, ayrıntılı yüzey haritaları, iklim verileri ve atmosfer bileşimi, modun görsel yapısını belirleyen kaynaklar arasında bulunuyor.
Hesaplamalar yalnızca yüzey özellikleriyle sınırlı kalmıyor. Yörünge evresi, Güneş’e uzaklık ve gezegenin çevresindeki uyduların mesafeleri de dikkate alınıyor. Uyduların gece aydınlatmasına katkısı da bu sistemin bir parçası. Wessberg’in yaklaşımı, oyundaki verileri temel kabul edip bunları gerçek fizik kurallarıyla işlemek üzerine kurulu.
Manuel iniş, hacimsel bulutlar ve suya iniş
Paylaşılan video gösteriminde inişin otopilotla gerçekleştirilebildiği görülüyor. Oyuncu isterse gemiyi elle kontrol edebiliyor ve suya da iniş yapabiliyor. Böylece gösterim, uzaydan yüzeye geçişin yanında iniş sırasında kullanılan farklı kontrol seçeneklerini de ortaya koyuyor.
Atmosferden geçiş sırasında iklim verileri ve dinamik hava sistemleriyle şekillenen üç boyutlu, hacimsel bulutlar kullanılıyor. Gök gürültülü fırtınalar ve yıldırımlar da bu yapıya dahil. Kutup ışıkları ile gezegenin gece tarafındaki atmosfer parıltısı, gösterilen diğer görsel ayrıntılar arasında yer alıyor.
Atmosferde ışığın saçılması, oyunun atmosfer bileşimi verilerinden hareketle bilimsel doğruluk gözetilerek hesaplanıyor. Yüzeydeki ilgi noktalarından yayılan şehir ışıkları ve gezegen genelinde oluşturulan bulut gölgeleri de sistemde bulunuyor. Geniş araziler, biyomlar, okyanuslar ve buzla kaplı zirveler ise Starfield’ın yerleşik verileri ve yüzey haritalarından üretiliyor.
Atmosfere yeniden girişin gemi üzerindeki etkileri de ele alınmış. Isı kalkanı, gövde çevresinde duman efektleri oluşturuyor; buna geminin üzerinde biriken kül tabakası eşlik ediyor.
Starfield Seamless Landing henüz tamamlanmış değil ve paylaşılmış bir çıkış takvimi bulunmuyor. Wessberg, modun yalnızca PC’de çalışacağını ve oyunun büyük modlarında kullanılan Script Extender aracı SFSE’yi gerektireceğini açıkladı.
Öte yandan Bethesda Game Studios, mart ayında Free Lanes güncellemesini, Terran Armada ek paketini ve PlayStation 5 sürümünü yayımladı. Stüdyo, temmuz ayında paylaştığı uzun vadeli yol haritasında Starfield üzerindeki çalışmaların sürdüğünü de belirtti. Yeni hikâyeler, oynanış iyileştirmeleri, Starborn içerikleri ve ek güncellemeler, 2027 için açıklanan planlar arasında yer aldı.
