Sony, PlayStation Store üzerinden para ödenerek edinilen dijital oyunların kullanıcıya ait olmadığını savundu. Şirketin 21 Ağustos tarihli mahkeme dosyasındaki açıklamasına göre oyuncular, yazılımın mülkiyetini değil, lisans kapsamında kullanım hakkını elde ediyor.
Açıklama, Sony’ye karşı açılan bir toplu davaya verilen yanıtta yer aldı. Davada PlayStation Store’un, Kaliforniya’nın 2025 tarihli Dijital Ürünler Yasası kapsamında zorunlu olan açıklamaları kullanıcılara sunmadığı ileri sürülüyor. Sony ise dijital oyunların satılmak yerine lisanslanması nedeniyle tüketicilerin mülkiyet kazandıklarını makul biçimde düşünemeyeceklerini öne sürüyor.
PlayStation lisans sözleşmesi mahkeme dosyasına girdi
Sony’nin avukatları, şirketin savunmasını PlayStation Yazılım Ürünü Lisans Sözleşmesi’ne dayandırdı. Sözleşmede yazılımın kullanıcıya satılmadığı ve yalnızca lisanslandığı açıkça belirtiliyor. Buna göre mağazada kullanılan ticari ifadeler, oyunun veya bağlantılı fikri mülkiyet haklarının oyuncuya devredildiği anlamına gelmiyor.
Şirket, görüşünü açıklamak için Resident Evil Requiem üzerinden bir örnek de sundu. Mahkeme dosyasındaki savunmaya göre bir oyuncunun dijital oyunun gerçek sahibi olması, teorik olarak Sony’nin aynı oyunu başka bir müşteriye satmasını engellerdi. Avukatlar, Jason Mendoza’nın Resident Evil Requiem’i 14 Şubat 2026’da edinmesinin ardından Edward Heycock’un aynı oyunu 25 Şubat 2026’da PlayStation Store’dan 69,99 dolara alamaması gerekeceğini ileri sürdü. Sony, ilk işlemle mülkiyet devredilmiş olsaydı oyunun artık şirkete değil Mendoza’ya ait olacağını savundu.
Bu örnek, şirketin dijital ürünlerde “sahiplik” kavramına ilişkin yaklaşımının merkezinde bulunuyor. Sony’nin hukuk ekibi, dijital çağda makul bir tüketicinin indirdiği oyunun mülkiyetini tamamen elde ettiğine inanmasının gerçekçi olmadığını belirtiyor. Şirketin yaklaşımına göre müşterinin ödediği tutar, oyunun kendisini devralmak yerine yazılımı belirlenen şartlar doğrultusunda kullanmasına imkân tanıyor.
“Satın al” ifadesi mülkiyet devri sayılmıyor
PlayStation Hizmet Koşulları’nın 10. bölümü de Sony’nin savunmasını destekleyen hükümler içeriyor. Bu bölümde “satın almak”, “satış”, “satmak”, “kiralamak”, “sahip olmak” ve “mülkiyet” gibi kelimelerin kullanılmasının dijital içerik üzerinde mülkiyet sağladığı anlamına gelmediği ifade ediliyor.
Koşullara göre bu ifadeler; Sony Interactive Entertainment, bağlı kuruluşları veya lisans verenlerinden herhangi bir kullanıcıya ya da üçüncü tarafa içerik, veri, yazılım veya fikri mülkiyet hakkı aktarımı yapmıyor. Dolayısıyla mağazadaki satın alma işlemi, şirketin yorumuyla hukuki bir mülkiyet devrinden ziyade lisans ilişkisi oluşturuyor.
Sony’nin mahkemeye sunduğu yanıt, PlayStation’ın fiziksel medyadan uzaklaşmaya hazırlandığı bir dönemde gündeme geldi. Şirket, Ocak 2028’den itibaren tüm yeni PlayStation oyunları için disk üretimini durduracağını açıklamasının ardından tepki gördü. Fiziksel seçeneklerin azalması ile dijital oyunların mülkiyet yerine lisans kapsamında sunulması, davadaki tartışmanın oyuncular açısından taşıdığı önemi artırıyor.
