Formula 1 tarihinin önemli dönüm noktalarından biri 10 Eylül 2006'da Monza'da yaşandı. Yedi kez dünya şampiyonu Michael Schumacher, İtalya Grand Prix'sini kazanmasının ardından sezon sonunda yarışmayı bırakacağını açıkladı. 37 yaşındaki Alman pilot, o sırada Fernando Alonso'ya karşı sekizinci dünya şampiyonluğu için mücadele ediyordu.
Schumacher hafta sonuna güçlü başlamış, ancak sıralama turlarında pole pozisyonunu yalnızca 0,002 saniye farkla McLaren pilotu Kimi Raikkonen'e kaptırmıştı. Ferrari'nin yarış stratejisinde daha fazla yakıt taşıyan Schumacher, ilk pit stopunu rakibinden iki tur sonra yaptı. Piste lider döndükten sonra üstünlüğünü korudu ve damalı bayrağın altından Raikkonen'in sekiz saniye önünde geçti. Takım arkadaşı Felipe Massa ise yarışı dokuzuncu sırada tamamladı.
Bu sonuç, Schumacher'in Monza ve Imola dahil olmak üzere Ferrari taraftarlarına İtalya'da kazandırdığı 11'inci zafer oldu. Aynı zamanda kariyerindeki son İtalya galibiyeti olarak kaldı. Yarışın hemen ardından düzenlenen basın toplantısında geleceğiyle ilgili uzun süredir devam eden tartışmaları sonlandıran Schumacher, Monza'daki son yarışına çıktığını ve Ferrari ile birlikte sezon sonunda emekli olma kararı aldığını söyledi.
Kararın arkasında Ferrari'nin pilot planı vardı
Schumacher'in yüksek performansını sürdürürken ayrılması ilk bakışta şaşırtıcı görünüyordu. Ancak Ferrari'nin 2007 planları bu tercihin arka planını açıklıyordu. Resmî duyuru henüz yapılmamış olsa da Raikkonen aylar önce Ferrari ile anlaşmıştı. Schumacher'in önünde iki seçenek bulunuyordu: Takımda kalıp genç Felipe Massa'nın koltuğunu kaybetmesine yol açmak ya da yarışlardan çekilmek.
Alman pilot, yetenekli bulduğu Massa'nın gelecekteki fırsatını elinden almak istemediğini belirtti. Kendi kararını 30 Haziran-2 Temmuz tarihlerinde düzenlenen ABD Grand Prix'sine kadar verdiğini, Massa'nın geleceğinin de Indianapolis döneminde belirlenmesi gerektiğini anlattı. Schumacher ayrıca Ferrari'nin Raikkonen'i seçmesinden memnun olduğunu ifade etti.
Fiat Başkanı Luca di Montezemolo, Schumacher'in bir yıl daha yarışmasını umduğunu, ancak pilotun kararında son derece kararlı olduğunu söyledi. Ferrari'nin uzun süredir Schumacher'in yanına Raikkonen'i getirmeyi planladığını aktaran Montezemolo, Massa'nın hem pilotluğu hem de takım içindeki rolüyle önemli katkı sunduğunu vurguladı.
Basın toplantısında duygusal anlar da yaşandı. Formula 1'de en çok neyi özleyeceği sorulan Schumacher birkaç saniye sustu, derin bir nefes aldı ve özür diledi. Niki Lauda onu “eşsiz” olarak tanımlarken David Coulthard, yarış anlayışına ilişkin görüş ayrılıklarına rağmen Schumacher'in büyük bir şampiyon olduğunu ve ayrılığının bir dönemin sonunu getirdiğini söyledi. Schumacher ise nasıl hatırlanacağına başkalarının karar vereceğini, kendisi için önemli olanın kim olduğunu bilmek ve başardıklarıyla gurur duymak olduğunu dile getirdi.
Emeklilik kararı kalıcı olmadı
Schumacher'in Formula 1'e vedası daha sonra geçici hâle geldi. 2009'da Massa'nın ciddi baş yaralanmasının ardından Ferrari'ye dönmesi gündeme geldi, ancak motosiklet kazasında yaşadığı boyun sakatlığı buna engel oldu. Alman pilot 2010'da Mercedes ile yarışlara döndü ve 2012'ye kadar takımda kaldı; buna karşın eski başarı seviyesine yeniden ulaşamadı. Aralık 2013'te geçirdiği kayak kazasında ağır yaralanan Schumacher, o tarihten sonra kamuoyu önüne çıkmadı.
10 Eylül 2006, başka bir şampiyonun kariyeri açısından da önem taşıdı. GP2 şampiyonluğunu yeni kazanan Lewis Hamilton, Monza'nın start alanında McLaren patronu Ron Dennis'in kendisine bir şans vereceğini söylediğini yıllar sonra anlattı. Hamilton o anda bunun ne anlama geldiğini tam olarak bilmese de Dennis, 2007 sezonunda ona yarışma fırsatı verme kararını almıştı. Schumacher sahneden çekilirken Hamilton'ın Formula 1 yolculuğu sessizce başlıyor; bu kariyer daha sonra Schumacher'in yedi şampiyonluğunu yakalayıp 91 yarış galibiyeti rekorunu aşmasıyla sonuçlanıyordu.
